آدم‌ها دو دسته که بیشتر نیستند. یا با خیره‌گی نگاه‌شان می‌گویند «که چی؟»، یا باز با خیره‌گی نگاه‌شان می‌گویند که «چی؟!». اگر شما هم توی دومی‌هایید سری بزنید به این لینک. سایت موزه‌ی شهر نیویورک برداشته هفت‌هزار تا و خورده‌ای عکس از نیویورک قدیم گذاشته روی سایتش. عکاس هم که کسی نیست جز استنلی کوبریک. البته همان‌طور که خود سایت گفته این‌ها عکس‌های استنلیِ هنوز کوبریک نشده هست. استنلی هفده ساله. استنلی بی‌ریش و سیبیلی که افتاده به جان شهرِ همیشه[؟] نیویورک و یک تنه شده یک تاریخ ماندگار برای یک متروپول بی‌تاریخ. آدم است دیگر. گاهی افسوس هم بد نیست. کاش ما هم برای شهرهامان اندازه‌ی عکس‌های همین یک نفر آرشیو مردمی داشتیم. سرهرمس (+) راست می‌گوید: «آدم دل‌ش می‌خواهد «کمپین» راه بیندازد، ملت را سوق بدهد سمت این که آن گوشی لامصب‌ت که همیشه «همراه»ت است، گاهی عوض این که به آسمان نگاه کنی، بچرخ دور خودت و یک عکسی هم از «جا»ها بگیر. آن «جی‌پی‌اس»ت را هم روشن کن. مکان‌ت را هم ثبت کن. یک جوری هم ثبت کن که آدم بفهمد ساعت 5 عصر جمعه‌ی بیست و چندم آذر ۹۲، چهارراه قنات چه رنگی بوده. همین به خدا.» - طـیــّب