تمدن‌های بشری و البته جنگ‌هایی که باعث اوج و سقوط همه آنها شده است همیشه کشتار بردگان و مردان جوان «پیاده نظام» را همراه داشته است. گویی این یک توقع جهانی است که مرد بودن بهای مرگباری دارد. همیشه تلویحاً اعلام شده است که مردان اشکالی ندارد عصبانی و پرخاشجو باشند یا پرخوری کنند و نظافت کمتری به خرج دهند. از همه مهم‌تر، مردان نباید احساس خود را بروز دهند. گریه کردن که دریچه گریزی است برای احساسات انباشت شده نظیر خشم، نفرت و حتی حسادت، برای مردان جایز نیست. در میان موج جدید‌تر کتاب‌هایی که در این باره زنگ خطر را به شکل مستند به صدا در آورده است می‌توان به اثر دکتر روان‌شناس امریکایی Will Courtenay به عنوان « تا سر حد مرگ٬ مرد بودن» اشاره کرد. او در کتابش به انتظار و توقع مرگ آور جامعه از مرد و پسران پرداخته است. او به کمک آمارِ نشان می‌دهد که به شیوه‌ای سیستماتیک، همه عناصر موجود در اجتماع نظیر خانواده، مدرسه، دانشگاه، محل کار و حتی رابطه زناشویی، بر طبق سنت‌های از پیش تعبیه شده، دست به دست هم می‌دهند تا مردان بیشتر بمیرند و کمتر عمر کنند. با گردآوری و مطالعه بیش از ۲ هزار تحقیق، دکتر... - طـیــّب