گریه شام و سحر شکر که ضایع نگشت / قطره باران ما گوهر یک دانه شد
تخم ِ دچار ِ رکود، صبر نمود اندکی، جامه ی کِرمی درید، نو شد و پروانه شد - آریــوبرزن